THE ESCAPE: Evet kacis aklima dustugu anda artik buralardan gitmenin vakti geldigini anladim. Cok uzaklardan gelmistim buralari yakin yapmistim ve her yakinlasan gibi buralarda sikildim. Simdi yine yol zamani.
Ama asil onemli olan kacis plani. Bu cehennemin dibinden herhangi bir yere gidebilmenin zorlugu beni derinden yaralamakta. 21. yuzyilin getirdigi teknolojiler bile cook uzaklara kacabilmemin ilk adimi olan cehennemden cikis biletini bana saglayamamakta. Ama artik cikiyorum buralardan. Var olduguma dair formlarimi doldurduktan ve hayatimin bir kismini bu cehennemde heba etmek yerine insanliga faydali oldugumu kanitladiktan sonra ver elini uzaklar.
Arayan mevlasini da belasini da bulurmus. Ben sansli olanlardanim ikisini de buldum. Hic bir seyden eksik kalmayi icim kaldirmaz ya. Bela mi da bulmadan edemedim. Mevlami da buldum denebilir. Tum yasananlari ve yasanamayanlari vr belki de tum zorluklari da geride birakaraktan kendi biricik uzagima gidiyorum.
Simdi unutma zamani. Kacis plani aklima dustugu andan beri unuttum bile. O son noktayi koydu ben de satir basi yaptim. Megersem bosu bosuna uzuyormusum kendimi. Daha guvenli ve mutlu uzaklara kacabilirmisim hemen.
Ama dur daha heyecanlanma. Onunde ne yollar haledilmesi gereken ne isler var derken diger kisiliklerim ben enerjimi buldum. Ben bir karar verdim. Kararsiz gecen gunler gecelerden sonra kacmaya karar verdim.
Ve bu karari verdigim anda da yaptigim seyin zayiflik olmadigini farkettim/ Eger insansak hepimiz koeye sikistirilmaya ancak bu kadar dayanabilir birimiz. Ve ben de artik bu kosede yuzumu duvara donmus tek ayak ustunde beklemektense beni yeni umutlara tasiyabilme ihtimali olan kacislari tercih edecegim. Kimse acisindan olmuyormus. Bunu ancak sisenin dibini bir kac gordukten sonra anlayabildim.
Iyiki varsin sise. Cunku bende dibini gorebilecek o cahil cesareti mevcut. Ve gordukten sonra da tekrar ayaga kalkmak ve kosmaya baslamanin zamani gelmisti geciyor simdi... Hafiften bavullarimi toplayim heyecandan uyuyamamaktayim. Ah carsamlari beklemek zorunda olmamak ne guzel.
Kendi kendini ozgur birakabilmek ne guzel bir fuyguymus. En son buyuk kacisimin ustunden yillar gecmisti... O zaman burlara kacmistim bir sureligine de olsa ve uzaklara geri donmudtum..
Simdi buralardan kaciyorum baska uzaklara. Anladim ki benim ksiligimdeki bir insan yakinlasanin tehditi karsisinda duramiyor. Ama bu da ben ve diger kisililerim iste. Bir gece once sigarami karanliga dogru ufururken simdi uzayan yollara dusmenin heyecani sardi bir anda beni...
Belki o yollar tanidik bir yuzle kesisir ve belki de guvenli olana ihtiyacimiz vardir hepimizin.. Bir tanidik bildik biraz ilgi sefkat.
Kensimi simartmam gerektigini farkettigim an buralardan gidiyorum... Gidiyorum buralrdan cok uzaklara... Eger bir gelecegim varsa burda yol beni elbet bir gun geri getirir diye umut ederekten...
Heyecan hissetmeyeli cok oldu biliyorum be heyecani... Askin bile yalan oldugu bu gezegende var olabilmek icin gidiyorum... Kimseler umrumda olmadan ve basima gelecekleri gorerek ama yine de gitme vakti geldiginin anladigim o andaki ferahlama hissi.
Tekrar derin bir nefes aldim bu gun. Ve yarini yasabilecek gucu buldum icimde. Elbette yarin olacakti ne kadar daralmisim ki kosedeki kucuk dunyamda bunu ble gorememisim belli ki...
Bu noktada sevgili kizima da bie seyler soylemek istiyorum sana sahip olma planlarim bir baska bahara kaldi ama daha bir rahatladim desem yalan olmaz sakin alinma kizim. Kisisel bir sey degil. Seni istemedigimden hic degil. Tanri'nin espiri anlayisinin kurbani olan benim gibi bazi insanlar cesitli sartlar altinda planlarini erteleyebilebilirler. Ve sevgili kizim sen sen ol sakin unutma erkekler dunyanin en tatli meyvalarindan olabilirler ama cok yediginde hepsinin tadi ayni olmaya baslar o nedenle kendini guvenli sularda yuzmek ve okyanuslara acilmak arasina kaldiginda soralisin arasinda ne fark var diye... Hic bir fark yok. Cok yeme ki migden bulanmasin ve cok yuzme ki bacaklarina kramplar girmesin... Ve kizim hep uzaklara git. Cunku orada ogrenebileceklerinin siniri yok ve bazen kendini tekrar etmek hayat bilgisini pekistirmek icin birebir olabiliyor... Bol bol tekrar et hatalarindan ders alma ve tekrar et ve her zaman bil sen kacmak istediginde ben burada olacagim ve kacis planin heyacanla karsilayacagim. Bu gun ogrendim ki kizim tek br kisinin bile he demesi bir yerlerden kacabilmek icin yeterli olabiliyormus... Seni cok seviyorum sevgili kizim ve umaarim bir gun karsilasiriz... OZGUR KILINMAK
Ama asil onemli olan kacis plani. Bu cehennemin dibinden herhangi bir yere gidebilmenin zorlugu beni derinden yaralamakta. 21. yuzyilin getirdigi teknolojiler bile cook uzaklara kacabilmemin ilk adimi olan cehennemden cikis biletini bana saglayamamakta. Ama artik cikiyorum buralardan. Var olduguma dair formlarimi doldurduktan ve hayatimin bir kismini bu cehennemde heba etmek yerine insanliga faydali oldugumu kanitladiktan sonra ver elini uzaklar.
Arayan mevlasini da belasini da bulurmus. Ben sansli olanlardanim ikisini de buldum. Hic bir seyden eksik kalmayi icim kaldirmaz ya. Bela mi da bulmadan edemedim. Mevlami da buldum denebilir. Tum yasananlari ve yasanamayanlari vr belki de tum zorluklari da geride birakaraktan kendi biricik uzagima gidiyorum.
Simdi unutma zamani. Kacis plani aklima dustugu andan beri unuttum bile. O son noktayi koydu ben de satir basi yaptim. Megersem bosu bosuna uzuyormusum kendimi. Daha guvenli ve mutlu uzaklara kacabilirmisim hemen.
Ama dur daha heyecanlanma. Onunde ne yollar haledilmesi gereken ne isler var derken diger kisiliklerim ben enerjimi buldum. Ben bir karar verdim. Kararsiz gecen gunler gecelerden sonra kacmaya karar verdim.
Ve bu karari verdigim anda da yaptigim seyin zayiflik olmadigini farkettim/ Eger insansak hepimiz koeye sikistirilmaya ancak bu kadar dayanabilir birimiz. Ve ben de artik bu kosede yuzumu duvara donmus tek ayak ustunde beklemektense beni yeni umutlara tasiyabilme ihtimali olan kacislari tercih edecegim. Kimse acisindan olmuyormus. Bunu ancak sisenin dibini bir kac gordukten sonra anlayabildim.
Iyiki varsin sise. Cunku bende dibini gorebilecek o cahil cesareti mevcut. Ve gordukten sonra da tekrar ayaga kalkmak ve kosmaya baslamanin zamani gelmisti geciyor simdi... Hafiften bavullarimi toplayim heyecandan uyuyamamaktayim. Ah carsamlari beklemek zorunda olmamak ne guzel.
Kendi kendini ozgur birakabilmek ne guzel bir fuyguymus. En son buyuk kacisimin ustunden yillar gecmisti... O zaman burlara kacmistim bir sureligine de olsa ve uzaklara geri donmudtum..
Simdi buralardan kaciyorum baska uzaklara. Anladim ki benim ksiligimdeki bir insan yakinlasanin tehditi karsisinda duramiyor. Ama bu da ben ve diger kisililerim iste. Bir gece once sigarami karanliga dogru ufururken simdi uzayan yollara dusmenin heyecani sardi bir anda beni...
Belki o yollar tanidik bir yuzle kesisir ve belki de guvenli olana ihtiyacimiz vardir hepimizin.. Bir tanidik bildik biraz ilgi sefkat.
Kensimi simartmam gerektigini farkettigim an buralardan gidiyorum... Gidiyorum buralrdan cok uzaklara... Eger bir gelecegim varsa burda yol beni elbet bir gun geri getirir diye umut ederekten...
Heyecan hissetmeyeli cok oldu biliyorum be heyecani... Askin bile yalan oldugu bu gezegende var olabilmek icin gidiyorum... Kimseler umrumda olmadan ve basima gelecekleri gorerek ama yine de gitme vakti geldiginin anladigim o andaki ferahlama hissi.
Tekrar derin bir nefes aldim bu gun. Ve yarini yasabilecek gucu buldum icimde. Elbette yarin olacakti ne kadar daralmisim ki kosedeki kucuk dunyamda bunu ble gorememisim belli ki...
Bu noktada sevgili kizima da bie seyler soylemek istiyorum sana sahip olma planlarim bir baska bahara kaldi ama daha bir rahatladim desem yalan olmaz sakin alinma kizim. Kisisel bir sey degil. Seni istemedigimden hic degil. Tanri'nin espiri anlayisinin kurbani olan benim gibi bazi insanlar cesitli sartlar altinda planlarini erteleyebilebilirler. Ve sevgili kizim sen sen ol sakin unutma erkekler dunyanin en tatli meyvalarindan olabilirler ama cok yediginde hepsinin tadi ayni olmaya baslar o nedenle kendini guvenli sularda yuzmek ve okyanuslara acilmak arasina kaldiginda soralisin arasinda ne fark var diye... Hic bir fark yok. Cok yeme ki migden bulanmasin ve cok yuzme ki bacaklarina kramplar girmesin... Ve kizim hep uzaklara git. Cunku orada ogrenebileceklerinin siniri yok ve bazen kendini tekrar etmek hayat bilgisini pekistirmek icin birebir olabiliyor... Bol bol tekrar et hatalarindan ders alma ve tekrar et ve her zaman bil sen kacmak istediginde ben burada olacagim ve kacis planin heyacanla karsilayacagim. Bu gun ogrendim ki kizim tek br kisinin bile he demesi bir yerlerden kacabilmek icin yeterli olabiliyormus... Seni cok seviyorum sevgili kizim ve umaarim bir gun karsilasiriz... OZGUR KILINMAK
2 yorum:
burdayım . . .
biliyorum hic unutmadim ki seni... iyiki varsin... sen de olmasan bu dunya nasil yasanirdi bilmiyorum. bir gun benim olur olmaz kapina dayanmalarimdan ve dert yanmalarimdan sikilacaksin biliyorum... ama olsun var oldugun surece varsin benim icin. iyiki varsin...
Yorum Gönder