.....12

Bu gün gece olmak bilmedi...
Gözüme uyku girmedi..,
Çarşamba diye söz vermiştim kendime
Bu gün bile bana yetmedi.
Çığlık atmak yağan yağmurda
Tren garına koşmak umutsuzca.
Ve beklemek..
Olmayanı olan
Gelmeyeni gelen yapmak için
Elimden eğer tek bir şey gelseydi,
ve belki de bencilce olmasaydı
Kendimi inandırabilseydim belki
En olmayanı istemediğime
Ve en gelmeyeni beklemediğime
Ve kendimi kıra kıra
Kendi kırıntılarım arasında yapayalnız
Gecenin gelecegini bileceğime
Her saniye dakikaya
Her dakika saate
Uzadıklça uzuyor içimde
Babaannemin çiğnediği damla sakızı çikletler
Köşedeki marketten alırdı
Mumu olurdu ve aroması
Günlerce çiğnerdi aynı sakızı
Şimdi her şey uzuyor fazla mum katılmışcasına
Ve çiğniyorum kendimi nefes almamacasına...
Hep elde edemeyeceğini istemek niye
Sırf kendimi büyük görüyorum diye
İçim dolup dolup boşalırken
Var olmayı sürdürmek niye
Ve olmayacağını bile bile
Niye
Niye
Niye??
Ağlayamadım bile
Oysa ağlayamayanları aşağladım yıllarca
Hissizlikten
Şimdi biliyorum hissedememek diye
Kendi yazdıklarım bile boş gelirken içime
Ve sadece nefret varken geriye
Ben ne oldum diye
soruyorum gelmeyen her gece kendime...