5 Ağustos 2008 Salı

\4...


TO MY BELOVED DAUGHTER: Sevgili kızım... Daha dogmadın ama bir gun dogacaksin ve bana aski soracaksin... Sakin sorma kizim cunku artik ben de bilmiyorum. Kaybettigini bilerek baslamak o kadar zor ki... ve o kadar calismak coktan kaybettigini bile bile. Hep hayat kazaniyor kizim, ben se belki de hep kaybediyorum. Ama eger sen dogduysan ve ya bir gun dogacaksan belki ben kazanmamis olsam da hayat kazanmis demektir ve bu sefer hayatin kazanmasinin kalbimi kirmasina izin verebilirim... o da sadece senin hatrina, kizim icin...
Aşk bahara uzak,
Ölüme yakın, kadere yenik...
Haykırdım, duyuramadım,
Sana sesimi, yüreğim ezik.
Anılar ölüyor sevda yasta kaç senedir.
Yar yüreğinden bir haberim,
Bir ışık olsa farkederim,
Yar benim olsan kim duyacak?
Kim görecek ya da kim bilecek?..
Gel geleceksen tam sırası,
Aç yüreğimden gir içeri,
Ah kanıyorken aşk yarası,
Sen saramazsan kim saracak?

Belli ki kimse kimsenin yaralarini sarmiyor. Yanliz doguyoruz bu dunyaya, yanliz yasiyoruz ve de yanliz oluyoruz... Hepimiz oluyoruz.. Bu gun iki hastam daha oldu, yarin da digerleri belki de... Hepimiz oluyoruz... Yasadigimizi hissettiren en onemli seylerden biri ask kizim ve o da bizi yavas yavas olduruyor... Artik NEFES alABILmek istiyorum. Yasamak istiyorum kizim. Mutlu olmak ve birilerini mutlu etmek... O'nu mutlu etmek/

Hiç yorum yok: