
RESISTANCE IS FUTILE: Niye kendimizle savasiyoruz ki? Bu gun kucuk bir suc isledim. Oysa ben her seye kendi icimde karsi gelirken bu kucuk dunyanin tum kurallarina uyabilmek icin o kadar caba harciyormusum ki... Sigara ictim. Benim odamda. Kendi odama. Bir sigara. Ve o kadar suclu veo kadar ozgur hissettim ki kendimi. Kurallara bagli olmak o kadar kolay ve o kadar zor ki... Kurallara uymaya zorlamak kendini, baskalarinin koydugu kurallara uymaya calismak. Baskalarinin kurallari oldugu surece uymak okadar kolay ki. Oysa kendi kurallarini koymak, kendi sinirlarini cizmek.... Bir o kadar zor. Meydan okumak kendine ve kendini yeni bastan yaratmak. Yalan. Olmuyuor bu dunyada ne yazik ki... Ama bir gun karsiniza sizi degismeye zorlayan bir baska guc ciktiginda belki yine zor ama mumkun. Degisioyruz hepimiz. Korka korka, istemeye istemeye degisyoruz. Farkinda olmadan degisiyoruz. Bir bakmisiz baska biri olmusuz. Ve sil bastan. Oysa kendini tanimak da o kadar zor ki. Tam tanimisken ah o aptal dunya ve gucler birde bakmissin degismissin. Sil bastan. Bir zamanlar onemli birileri bana `umarim bir gun degismezsin` demisti. Ben `ben hic degismeyecegim hep senin bildigin gibi kalacagim` demistim. Ne kadar cocukmusum. Sonradan sonraya degimeden kalmanin anlamsizligi gark ettiginde bu yalani ancak kendimize soyleyebilecegimiz ve bizim disimizda kimsenin inanmayacagi o kadar acikti ki... Hala icinde kaybettiklerinin acisini bir sizi olarak tasiyanlar cok iyi bilirler ki kaybettikten sonra asla ayni insan degillerdir. Gidenin arkasindan bakarken ve hala ozlemi hissedebilirken degisim ne kadar uzak gozuksede kaybetme hali icimize yerlesmeye basladiginda ve artik bundan hicbir kacisimizin olmadigini anladigimizda ancak baska bir insan oldugumuzun farkina varabiliriz. Bu ne bir iyilik ne de bir kotuluk halidir. Sadece bir surec birolustan bir digerine gecistir. Bunu durdurmanin imkani yoktur. Bu sebeptendir ki degismemek diye bir sey mumkun degildir. KAc kisiyi hayatimiz boyunca sevebilecegimiz goz onune alinirsa kendimizin kac degisik halini ve olusunu da sevebilecegimizi dusunmemiz gerek/ Sonuc: her degisim yeni bir benligi de bereberinde getiriyorsa her seferinde kendimizi sevebilmek ne kadar olasidir? Bir insanin kendini sevmesi ya da en azindan kendi varligina her sart altinda saygi duyabilmesi ne kadar mumkundur? Degisimle ve kendimizle savasmanin hic bir anlami yoktur. Kendini sevmiyor musun? Bekle ve gor. Belki de bir daha ki sefere daha az seveceksin. O nedenle elindekilerin degerini BIL...
1 yorum:
beni mutsuz etcen az kaldı :)
Yorum Gönder